زمان کنونی: 26-04-2018, 07:08 PM میهمان گرامی خوش امدید :       یا    

[-]
جست و جو


ارسال پاسخ 
 
امتیاز موضوع:
  • 1 رای - 5 میانگین
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
درباره استان تاریخی و زیبای سیستان و بلوچستان
نویسنده پیام
iranrelax آفلاین
مدیریت کل
*******

ارسال‌ها: 194
تاریخ ثبت‌نام: Jul 2014
اعتبار: 10
Thanks: 79
Given 21 thank(s) in 19 post(s)
ارسال: #1
Wink درباره استان تاریخی و زیبای سیستان و بلوچستان
سيستان و بلوچستان در جنوب شرق ایران با وسعتي حدود 187578 كيلومترمربع، معادل 4/11 درصد از كل مساحت كشور را تشكيل داده و پهناورترين استان كشور مي‎باشد. اين استان از نظر عرض جغرافيايي از 25 درجه و 3 دقيقه تا 31 درجه و 27 دقيقه عرض شمالي از خط استوا را به خود اختصاص داده و به لحاظ طول جغرافيايي بين 58 درجه و 50 دقيقه تا 63 درجه و 21 دقيقه طول شرقي از نصف‎النهار مبدأ قرار گرفته است. اين استان در شمال به  استان خراسان جنوبي و كشور افغانستان، در شرق با مرز خاكي حدود 1260 كيلومتري به كشورهاي پاكستان و افغانستان، در جنوب با مرز آبي 300 كيلومتري به آبهاي آزاد درياي عمان و بالاخره در مغرب به استانهاي كرمان و هرمزگان محدود مي‎شود. بطور كلي اين استان به لحاظ طبيعي به دو ناحية جغرافيايي سيستان در شمال و بلوچستان در جنوب قابل تفكيك است.

دشت سيستان در شمال استان، همچون نگيني است برآمده از آبرفت‎هاي رودخانه هيرمند، كه بزرگترين درياچه آب شيرين در ايران (دریاچه هامون) را در خود جاي داده است. كوه خواجه تنها عارضة طبيعي است كه در اين ناحيه خودنمايي نموده و مابقي دشت بصورت هموار با شيب 2 در هزار از جنوب شرق و مرز افغانستان در نقطة ورودي هيرمند به سيستان، به سمت شمال‎غرب به درياچه‎هاي سه‎گانه هامون ختم مي‎شود. از نظر اقليمي اين دشت در تيپ اقليم خشك بياباني قرار دارد و متوسط بارندگي ساليانه آن كمتر از 65 ميلي‎متر بوده؛ در عين حال ميزان تبخير در آن قريب به 5000 ميليمتر در سال مي‎باشد. اين شرايط در مجموع باعث خشكي طبيعي اين سرزمين گرديده و در صورت كاهش آب ورودي هيرمند و يا خشكي رودخانه و قطع آب، خشكسالي‎هاي مخرب در آن به وقوع مي‎پيوندد، كما اينكه خشكسالي بي‎سابقه سالهای 1384- 1378، مهمترين نمونه آن مي‎باشد. وزش بادهاي120 روزه سيستان از اواخر بهار ­تا­ اواخر­ تابستان­ درتشديد ­نيازآبي­ منطقه ­مؤثر و بر خشكي­ محيط­ نقش­ تعديل­ كننده ‎اي­ دارد.

ناحيه بلوچستان؛ در جنوب استان همچون صدفي است كه وسعت متنوع‎اش را با درياي عمان گره زده و در مجموع داراي طبيعتي كوهستاني و خشك است. نواحي جنوبي استان با توجه به مجاورت با درياي عمان و متأثر شدن از بادها و بارانهاي موسمي اقيانوس هند، داراي اقليم متفاوتي مي‎باشند؛ چنانكه بالابودن ميانگين دما و پايين بودن نوسانات آن از جمله مشخصه‎هاي اساسي اقليم بلوچستان مي‎باشد. با اين وجود در جنوب بلوچستان شاهد شرايط آب و هوايي شرجي، در مركز خشك و در شمال معتدل خشك، مي‎باشيم. با توجه به پايين بودن نزولات جوي (متوسط كمتر از 115 ميليمتر) و عدم وجود منابع برف كوهستاني، اكثر جريانات رودخانه‎اي بصورت موقتي و فصلي بوده و درنتيجه منابع آب زيرزميني نيز با محدوديت مواجه مي‎باشد. وجود مخروط آتشفشاني تفتان با ارتفاع 3941 متر در شمال بلوچستان شرايط اقليمي تعديل يافته‎اي را بوجود آورده است.

در خصوص برنامه­ ریزی و آمایش امنيت و توسعه مرز در ايران متأسفانه تا كنون كار عميقي صورت نگرفته است، تنها در سالهاي اخير در شمال شرق و در سالهاي نه چندان دور در شمال غرب كشور كارهاي پراكنده ايي انجام شده است. ليكن در سطح بين المللي كارهاي زيادي در اين ارتباط انجام شده كه يكي از اولين و مهمترين آنها برنامه ريزي  توسعه و امنيت مرزهاي مكزيك با ايالات متحده آمريكا مي باشد.

شهرستان زاهدان؛ با وسعت36581 کيلو متر مربع داراي سه شهر زاهدان(به عنوان مرکز استان سيستان و بلوچستان) مير جاوه و نصرت آباد می باشد .

همچنین موقعیت جغرافیایی این شهرستان به همراه چهار بخش مرکزي  مير جاوه، نصرت‌آباد، کورين، 8 دهستان و 1012 روستا در شمال استان قرار دارد که از شمال به شهرستان زابل و کوير لوت از شرق به کشور پاکستان  از غرب به استان کرمان و از جنوب به شهرستان خاش محدود مي شود . جمعيت شهرستان زاهدان تا پايان سال 84 (675282) نفر بوده و اکثر مردم اين شهر با توجه به قوميت هايي که در آن ساکن شده اند از نژاد آريايي هستند و به زبان ها و گويش هاي فارسي، سيستاني، بلوچي، کرماني، يزدي و خراساني سخن مي‌گويند. مسافت زاهدان تا تهران 1494 کيلو متر است و از سطح دريا 1385 متر ارتفاع دارد.

هوای زاهدان گرم و خشک بوده و در روزهاي تابستان  هوا بسيار گرم و در شب ها حرارت به نحو محسوسي کاهش مي يابد. بادهايي که به طرف زاهدان به حرکت در مي آيند از طرف جنوب غربي به شمال شرقي است و بادهاي 120روزه سيستان نيز به طور غير مستقيم در کاهش دماي شهر زاهدان تاثير دارند. به ندرت در اين شهر برف مي بارد. شهر زاهدان داراي موقعيت ممتاز جغرافيايي است و در مسير تردد بين المللي پاکستان و هندوستان، خراسان و کرمان قرار دارد.

از جمله کوههای زاهدان مي توان به کوه اشتران با ارتفاع 3012 متر انجيردان و جيکو با ارتفاع 2255 متر و پير خان با ارتفاع 2221 متر اشاره نمود. کوه ملک سياه نيز يکي ديگر از کوه هاي زاهدان است. شهر زاهدان را ارتفاعات در بر گرفته و به صورت گودالي ديده مي شود.

رود خانه هاي مير جاوه، لار،اومار، کچه و لاديز از مهمترین رودخانه های زاهدان و آب مورد نياز اين شهر از طريق چاه قنات، چشمه ها، رود خانه ها و چاه نيمه هاي سيستان تامين مي گردد.

مهمترین محصولات کشاورزی، گندم، جو، نباتات، علوفه، ذرت دانه اي و علوفه اي، سبزيجات و محصولات جاليزي و باغي مي باشد .

 پیشینه تاریخی

به زاهدان در قدیم دزدآب می گفتند .این شهر که کوه ها ان را احاطه کرده اند قدمتی 85 ساله بیشتر ندارد. سالخوردگان، دزداب را به خوبی می شناسند که در برخی نقاط اب به صورت چشمه بیرون امده و در قدری انسوتر در زمین فرو رفته و به همین دلیل دزداب خوانده شده است. در گذشته ای دور زندگی در این منطقه در درون قلعه‌ای کوچک در کوه های شمال شهر زاهدان جریان داشته و مردم در حوالی قلعه به کار کشاوری و تجارت مشغول بوده اند و از این طرق امرار معاش می کردند. کار گران را آهن یعنی هندی ها اولین پایه گذاران شهر در این منطقه بوده اند. معماری خاص هندی از طریق وارد ایران شد.

در سال 1302 هجری شمسی کابینه دستور به ابادانی شهر داده و در سال 1309 هجری شمسی بنا به پیشنهاد تیمسار جهانبانی نام شهر به زاهدان تغییر یافت. هرچند نقشه اولیه شهر زاهدان توسط یک مهندس از شهر کویته پاکستان طراحی گردید ولی معماران ایرانی بافت کلی شهر را براساس معماری شهر های تاریخی مطابق با اقلیم منطقه اجرا کردند. امروزه زاهدان با جمعیتی بیش از 600 هزار نفر با دانشگاه های بزرگ دولتی، آزاد، پیام نور، علوم قرانی و حوزه علمیه امام صادق (ع) به عنوان یک شهر دانشگاهی  و فرهنگی شناخته می شود.

اقوام و آداب و رسوم

در میان ساکنان شهر زاهدان کسی را نمی توان یافت که به حق زاهدان را وطن خود بداند. زاهدان شهر چند دروازه‌ایست که به دلیل مهاجرت پذیری تاکنون فرهنگی یک دست نیافته است.

وجود اقوام و ادیان و مذاهب اسلامی مختلف در شهر انرا به الگویی نمادین برای دیگر شهرها در ایران و کشور های دیگر تبدیل کرده است. علت توجه دشمنان اسلام و انقلاب به استان سیستان و بلوچستان و خصوصا شهر زاهدان برای ایجاد تفرقه، سوء استفاده و در گیری های قومی، قبیله‌ای ومذهبی هم همین نکته اساسی است. از جمله مراسم مذهبی که هر سال در زاهدان چشمگیر است عزاداری مردم در ایام محرم و صفر و شهادت دیکر ائمه اطهار (ع) است. این عزاداران اغلب از اقوام سیستانی، یزدی، خراسانی، کرمانی، ترک و افغان می‌باشند.

خوراک:

از انواع خوراکی های بومی می‌توان به شیلانج، شیرمال، کهلی، کباب تنورچه، آبگوشت، کشک زرد، کشک سفید، تجگی، قلیفی، کلوچه و ... اشاره کرد.

آثار تاریخی:

 خانه ابوی ( کارگاه هنر های سنتی زاهدان ):

زمان احداث آن هم‌زمان با شکل‌گیری هسته اولیه شهر است و توسط استاد محمد علی محمودی در سال1311 هجری شمسی ساخته شده است، مالک ان شخصی به نام ابوی بوده. این بنا در حال حاضر در تملک میراث فرهنگی است.

منزل قدیمی شمس:

منزل شخصی اقای شمس  نیز یکی از نمونه های معماری سبک یزدی در بافت اولیه شهر زاهدان می باشد که دارای فضاهای معماری سنتی همچون هشتی، حمام، مطبخ، رواقی، با طاق نماهای هلالی شکل مجموعه ای از اتاق ها و انبارها با مصالح عمده خشت و گل در جرز ها و آجر در نما با طاق ضربدر می باشد.

دبستان ایت الله طالقانی:

این بنا در سالهای 1314تا 1318 هجری شمسی ساخته شده است. از خصو صیات بارز این بنا رواق های زیبا و سقف های گنبدی و تزئینات آجری است.

ساختمان دادگستری:

ساختمان قدیم دادگستری زاهدان از جمله بنا های اولیه شهر زاهدان است که در2 طبقه ساخته شده است. از این ساختمان زمانی به عنوان مرکز تثبیت غله استان و پس از آن به عنوان ساختمان دادگستری استفاده می شده است.

تلگراف خانه حرمک:

این اثر در روستاي حرمک از توابع بخش مرکزی در 55کیلو متری شمال زاهدان واقع شده است و از جمله ساختمان ها ایست که در اوایل حکومت پهلوی اول به عنوان تلگراف خانه در این روستا ساخته شده است.

حسینیه یزدی ها:

همزمان با شکل گیری نوین شهری زاهدان در سال 1310 هجری شمسی یزدی ها که اصلی ترین مهاجران اولیه ان بودند، مبادرت به احداث مجموعه ای از ساختمان های اداري، مذهبی و شخصی نمودند که حسینیه یزدی ها واقع در بافت قدیم شهر زاهدان یکی از انها است.

مجموعه امیر توکل کامبوزیا:

در اوایل دوره پهلوی اول با تبعید فردی به نام امیر توکل کامبو زیا به دزداب قدیم، وی در محلی که اکنون به نام کلاته نامیده می شود اقامت گزید از انجایی که وی فرد تحصیل کرده و فرهیخته ای بوده بلافاصله شروع  به ساخت مجموعه ای از سازه های معماری به عنوان منزل، کتابخانه شخصی، حمام، محل نگهداری دام و غیره نمود.

ساختمان قدیمی پست زاهدان

این اثر از جمله ساختمان های اداری است که در اوایل سلسله پهلوی و به منظور انجام مراسلات پستی به سال 1311 هجری شمسی توسط دولت بنا گردیده است. در حال حاضر مرمت این بنا برای ایجاد موزه پست با همکاری اداره کل پست استان در حال پیگیری است.

کاروانسرای نصرت آباد

در مسیر زاهدان به بم قرار داشته و معماری بنا به دوران صوفیه تعلق دارد از خصوصیات بارز آن قرینه سازی و چهار ایوانی بودن آن است. در عصر صوفیه از سازه های معماری تحت عنوان کاروان سرا، رباط،  میل در مناطق بیابانی حد فاصل شهرهای بزرگ ساخته شده که کاروان سرای نصرت آباد یکی از انهاست. این کاروان سرا در سه کیلو متری شمال غربی نصرت آباد واقع  شده است پلان آن تقریبا به صورت مربع بوده است که در هر راس ان یک برج نگهبانی با قطر حدود 4/5 متر قرار دارد .ورودی این بنا در مرکز جبهه جنوبی قرار گرفته که مستقیما به حیاط مرکزی منتهی می گردد. در پیرامون حیاط مرکزی مجموعه از فضاهای معماری همهنند اتاق های استراحت مسافران و محل های نگهداری احشام و چهار پایان و تیمار انها ساخته شده است.

پست میر جاوه

همزمان با احداث شبکه راه آهن از کویته به زاهدان نقطه مرزی میل 72 به یکی از مبادی اصلی ورودی مسافر و ترانزیت کالا در شرق کشور مبدل گشت و این امر موجب شکل گیری شهر میر جاوه و مجموعهای از ساختمانهای اداری، مسکونی، انتظامی و خدمات دیگر گردید. که ساختمان پست میر جاوه یکی از انهاست، این ساختمان به سبک معماری خانه های چوبی با سقف شیروانی برای انجام مراسلات پستی در خیابان فرخی سیستانی و همجوار با ساختمان شهربانی ساخته شده است.

راه آهن میر جاوه

این بنا و مجموعه سازه های مرتبط با آن سنگ پایه بنای شهر میر جاوه و زاهدان است. که در حاشیه خیابان فر خی میرجاوه واقع شده است.

شهربانی میر جاوه

پس از شروع به کار خط راه آهن کویته، زاهدان در نقطه مشترک دو کشور ایران و پاکستان شهر میر جاوه شکل گرفته و به تدریج با احداث مجموعه هايی از ساختمان های اداری و دولتی و شخصی رشد یافته و گسترش می یابد. به منظور حفظ نظم و امنیت شهر نوپای میرجاوه این مرکز پلیس شهری راه اندازی گردید.

هفتاد ملا

هفتاد ملا در حاشیه شرقی روستای روپس و در 20 کیلو متری روستای تمین واقع شده است. در دامنه ارتفاعات  مشرف بر روستا یک تو رفتگی وجود دارد که در پناه ان یک نمونه از گورستان های منحصر به فرد دوران اسلامی بنام گورستان هفتاد ملا قرار گرفته است. این گورستان با حدود 50 متر مربع مساحت، شامل مجموعه ای از صورت قبر های پنج طبقه مصطبه ای شکل پلکانی با دیواری مخوف و سوراخ دار عمود بر روی انها می باشد. این قبرستان به(دوره اسلامی میانه) تعلق دارد.

قلعه تپه لادیز

قلعه لادیز در کنار سفلی، در 17 کیلو متری جنوب غرب میر جاوه و در مسیر میر جاوه به تمین قرار گرفته است. ویژگی های این اثر استفاده از سنگ های درشت برای پی بندی بنا و ساختن دیوار های خشتی روی این پی های سنگی می باشد. از دیگر جاذبه های طبیعی این شهرستان رود خانه لادیز، غار لادیز، ابشار لادیز، باغ جون آباد را می توان نام برد.

معماری صخره ای روستا تمین

معماری صخره ای تمین منحصر بوده و فقط در چند جای ایران چنین معماری دیده می شود علاوه بر معماری، تمین دارای طبیعت زیبا و بکر همچون روستاهای اطراف مشهد و شاندیز سرسبزی و خرمی خاص و آب وهوای منحصر به فرد ی دارد. از جمله روستا های دارای بافت تاریخی و هدف گردشگری استان است.

آثار فرهنگی:

موزه بزرگ منطقه ای جنوب شرق کشور:

این موزه با زیربنائی به مساحت 11000 هزار متر مربع در حال تاسیس است در این موزه آثاری در زمینه های باستان شناسی، مردم شناسی و هنر های سنتی جنوب شرق کشور به نمایش گذاشته خواهد شد.

موزه شهدا:

این موزه در گلزار شهدا قرار دارد و مجموعه ای از آثار شهیدان پر افتخار جنگ تحمیلی رابه نمایش گذاشته است.

جاذبه های طبیعی

تمین:

دهستان تمین واقع در 65 کیلو متری جنوب غربی شهر میر جاوه یکی از مناطق بسیار زیبا است که در قسمت شمالی قله تفتان قرار دارد. آب و هوای روستاي تمین در تابستان ها خنک و در زمستانها سرد می باشد، میوه های مختلفی در این روستا به عمل می آید از جمله انجیر، عناب، سیب، انگور، توت، عمده کار مردم روستا کشاورزی می باشد. این روستا به سه قسمت تقسیم می شود که عبارتند از 1- تمین بالا 2- تمین مرکزی 3- تمین پایین که این محله ها در فاصله 300 کیلو متری از هم قرار دارند.

چشمه آب معدنی:

چشمه آب معدنی موسی در تمین بالا تنها منبع تامین آب روستا می باشد. این چشمه زیبا از دل صخره ای عظیم می جوشد و چشم انداز زیبایی را به وجود آورده است. از خصوصیات بارز این چشمه دارا بودن املاح معدنی مفید و درجه حرارت آن می باشد که در زمستان گرم و در تابستان خنک میباشد.

غار  لادیز

یکی از جلوه های طبیعی و بسیار زیبای استان در فاصله 100 کیلو متری شهرستان زاهدان و در 10 کیلو متری شهر میر جاوه قرار دارد این منطقه دارای آبشار و چشم انداز های زیبا با پوشش گیاهی غالب گز می باشد که در گذشته اهالی منطقه از آن به عنوان یک قنات طبیعی استفاده می کردند. در حال حاضر با توجه به کیفیت خوب و بالای آب غار لادیز مورد استفاده شرب و کشاورزی اهالی ساکنین لادیز و میرجاوه می باشد.
26-01-2015 11:45 AM
یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر نقل قول این ارسال در یک پاسخ
مهمان آنلاین آفلاین
Senior Member
****

ارسال‌ها: 417
تاریخ ثبت‌نام: May 2017
اعتبار: 0
Thanks: 0
Given 0 thank(s) in 0 post(s)
ارسال: #2
RE: درباره استان تاریخی و زیبای سیستان و بلوچستان
به نظرم باید همه ما ها مشارکت کنیم در سایت های گردشگری و برای هر چه بهتر شدن سایتها نظرات خودمونو به اشتراک بگذاریم
http://www.mehmanonline.ir/
 
19-05-2017 07:55 PM
یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر نقل قول این ارسال در یک پاسخ
ارسال پاسخ 


پرش به انجمن:


کاربران در حال بازدید این موضوع: 1 مهمان